Beter laat dan nooit: een warme sjaal

Veel breisters en haaksters kennen het: ufo’s, oftewel: unfinished objects. Lekker gemaakt door een nieuw patroon of nieuw garen beginnen ze steeds weer aan een nieuw project, zonder het vorige af te maken. Het gevolg: een voorpand van een trui hier, een halve sok daar, en overal stapels gehaakte lapjes waarvan je alleen nog maar ‘even’ de draadjes hoeft af te hechten om er een deken van te maken.

Die halve maaksels zorgen vaak voor een schuldgevoel, want het is toch zonde van de moeite en van het geld. En vaak heb je na verloop van tijd steeds minder zin om het af te maken…

Zelf heb ik last van een ander, tegenovergesteld probleem. Omdat ik bang ben voor stapels ufo’s mag ik van mezelf pas aan een nieuw haak- of breiwerk beginnen als ik het vorige project klaar heb. Nadeel hiervan is dan wel weer dat mijn creaties vaak niet op het juiste moment af zijn: ik moest immers eerst nog iets anders doen van mezelf.

wol sjaal

Zo kocht ik afgelopen najaar een nieuwe winterjas: een heerlijk warme, waterdichte, blauwpaarse jas. Na de aanschaf fietste ik meteen door naar de wolwinkel voor bijpassend garen voor een sjaal en een hoofdband. Mijn keus viel op Azteca Fine van Katia, een wol-acrylmengsel in gemêleerd blauw-beige-groen (kleurnummer 210). Thuis gekomen mocht ik – je raadt het al – van mezelf niet meteen de breinaalden tevoorschijn halen, want er wachtten nog twee projecten op afronding: de knuffelslang die ik voor mijn zoon aan het maken was, en het kussen voor op het bed van mijn dochter waarvan het patroon al in mijn hoofd zat (nieuwsgierig? Wacht tot ik er een blog over schrijf).

slang

kussen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na twee maanden, het was inmiddels hartje winter, waren de slaapkameraccessoires voor de kinderen klaar. Tijd voor de hoofdband. Het patroon vond ik op de site van Drops: met eenvoudige kabels, gebreid met naalden 4. Ik heb het iets aangepast, zodat de kabels niet alleen aan de voorkant zitten, maar over de hele hoofdband lopen. Dat vind ik mooier. Het was gelukkig een zachte winter, want tegen de tijd dat de hoofdband klaar was was het nieuwe jaar al begonnen.

sjaal en hoofdband 3

Daarna was het tijd voor de sjaal. Lastig vond ik het, om een geschikt patroon te vinden. Ik houd erg van grove breisels, maar mijn garen is niet grof. Waarom heb je het dan gekocht, vraag je je af. Tsja, dat is altijd weer de afweging, zeker als je in een winkel shopt in plaats van op internet. De keus is dan beperkt. Ik koos uiteindelijk voor de juiste kleur, en niet voor mijn favoriete dikte. Om een wat grovere sjaal te krijgen probeerde ik te breien met een dubbele draad, maar dat is geen aanrader. Het gemêleerde garen wordt daardoor heel vlak van kleur. Ik houd ervan dat het garen verspringt naar knalblauw of aquagroen, maar als je tweede draad op dat moment middenbruin of jeansblauw is, verdwijnt de felle kleur naar de achtergrond.

Uiteindelijk heb ik het patroon zelf bedacht, geïnspireerd door dit patroon van Drops. Mijn patroon lijkt er eigenlijk helemaal niet op, maar het patroon van Drops hielp me om een goede vlakverdeling aan te houden. De sjaal heeft vier banen met kabels, identiek aan die van de hoofdband, maar met meer ruimte tussen de kabels. Hoewel Katia naalden 3,5 tot 4 adviseert voor dit garen, breide ik de sjaal met naalden 5 en dat ging prima. Hij is nu niet stijf maar lekker soepel. Ik maakte een vrij smalle sjaal, omdat mijn jas een capuchon heeft en de sjaal daar nu goed onderdoor past. Na 196 centimeter vond ik het welletjes: de sjaal was lang genoeg. Voor de hoofdband en de sjaal samen gebruikte ik precies twee bollen wol. Ik vind ze heel mooi geworden! Achteraf had ik toch liever een iets andere kleur gekozen, ik vind de kleur een beetje mannelijk. Maar het kleurt wel goed bij de jas en de sjaal draagt prettig, zowel over als onder de jas.

jas en sjaal 2

En het onderwerp van dit blog? Tsja. Twee weken geleden liep ik te koukleumen op het Zeeuwse strand. Had ik gisteravond maar wat harder gebreid, dan had ik me nu kunnen warmen aan mijn sjaal, dacht ik. Helaas. Dankzij mijn eigen verbod op ufo’s loop ik vaak achter de feiten aan, en rond ik een wintersjaal af als de winter bijna voorbij is. Gelukkig heb ik een goede jas gekocht die meerdere jaren meegaat. Ik ben alvast klaar voor de volgende winter!

p.s. Volg me op Bloglovin! Klik hier om er te komen.

Please follow and like us:
0

One Thought to “Beter laat dan nooit: een warme sjaal”

  1. Thea de Jonge

    Nog wanten erbij breien? Dan zijn die ook vast klaar voor de (volgende) winter…

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.